aile

Çocukluk anılarının gücü adına!

January 19, 2012

Bundan birkaç yıl önce, çocukluk yıllarımın biricik Zeynep’ine yeniden kavuşmamın ertesinde, oturup yazmaya başladım. Çocukluğumdan aklımda kalanları, Zeynep’le yaşadıklarımızı, beni gülümseten anıları… Yazmaya ilk başladığımda o kadar çok hikayemiz olduğunu düşünmemiştim. Hani “laf lafı açtı” derler ya, anı anıyı açtı bende de. Ne çok anı birikmiş zihnimde. Hâlâ da gelmeye devam ediyorlar. Gelsinler; daha defter [...]

Share
DEVAMI BURADA

Babasının Başka Evi Var

December 27, 2011

Ev bana hep özel, değerli şeyleri çağrıştırmıştır. Yorgunsam, üzgünsem, hastaysam, çok neşeli ya da mutluysam hemene evime gitmek isterim. Evin kapısını açtığım anda derin bir oh çeker ve “Yaşasın evime geldim!” derim. Artık sığınaktayımdır. Huzur denilen şey somut bir varlık olsaydı, benim için bürüneceği biçimlerden biri de evim olurdu. Kısacası ev benim için huzur, rahatlama, [...]

Share
DEVAMI BURADA

Yol Arkadaşım Banço

December 19, 2011

12-13 yaşlarındayken gitar almaya heves etmiştim. Kadıköy’de kendime bir kurs beğenmiştim. O zamanın ünlü rock gruplarından Whisky’nin mağazasında da  güzel bir gitarı gözüme kestirmiştim; param olunca alacaktım. O yaz İzmir’e gittiğimizde ne olduğunu anlamadım. Bir tanıdığımız aracılığıyla Yamaha mağazasına uğradık ve annem bana gitar değil, babama org aldı! Hımmmppfff!!! Bir daha da gitar lafı etmedim. [...]

Share
DEVAMI BURADA

Benim Bütün Ördeklerim

September 21, 2011

Doğanıza karşı çıkabilir misiniz? Bakın, “Nefsinizle mücadele edebilir misiniz?” ya da “İsteklerinizi dizginleyebilir misiniz?” diye sormuyorum. “Doğanıza” karşı çıkıp çıkamayacağınızı soruyorum. Bu, büyük olasılıkla yanıtı olmayan, en azından teorik olarak yanıtlanamayacak sorulardan biri. Yine de düşünmeye, yanıtını tahmine çalışmaya değer bir soru. Oturup üstüne kafa yorsak, kim bilir ne çok yanıt çıkar ortaya. O muhtemel [...]

Share
DEVAMI BURADA

Annemle Babam Arkadaş Olduklarını Unutunca

September 8, 2011

Aile dendiğinde aklıma güzel şeyler geliyor. Aile mutlulukla, güvenle, huzurla, dayanışmayla, destekle ve daha pek çok olumlu kavramla eşdeğerdir. Bunu böyle hissetmemin nedeni çok bellidir. Çocukluğumda nasıl bir aile ortamında büyüdüğümle ilgili bu durum. Bizim ailemizde sorunlar yaşansa da hep çözüme ulaşılırdı. Annemle babam bizlere sevgilerini her fırsatta, sözle ya da başka bir biçimde ifade [...]

Share
DEVAMI BURADA

İmdat, Öğretmenim Küçüldü!

September 6, 2011

Okulların açılmasına sayılı gün kaldı. Okul öncesi şu son günler ne keyifli geçer. Öğrencilik yıllarımın en sevdiğim kısmı okul başlamadan önce yapılan kırtasiye alışverişleriydi. Mis gibi kurşun kalem kokusunu içine çekerken, değişik defterler arasından seçim yapmaya çalışmak ve en ideal silgiyi aramak… Mmmm!!! Her ne kadar kırtasiye malzemelerine duyduğum aşırı ilgi hâlâ tüm şiddetiyle sürse [...]

Share
DEVAMI BURADA

Bir Dolap Kitap-06.08.2011 radyo yayını

August 7, 2011

Bu hafta programı yapmakta zorlandık. Çünkü 6 Ağustos, bundan 66 yıl önce Japonya’nın Hiroşima kentine atılan atom bombasının on binlerce sivili yaşlı, genç, bebek demeden bir anda yok ettiği gündür. Bu büyük insanlık suçu hakkında konuşmak çok zor. Yine de, cesaretimizi topladık ve programa 6 Ağustos 1945 günü hakkında bir kitapla başladık: Keiji Nakawaza tarafından [...]

Share
DEVAMI BURADA

Tek mi? Çift mi?

May 30, 2011

Ailede ikiz doğumlar olduğu için, annem üç hamileliğinde de hep ikiz bebek dilemiş. (O zamanlar ultrason teknolojisi henüz yokmuş tabii ve anneminki ne çılgın bir dilekmiş.) Annemden bu bahsi çocukluğum boyunca duymak beni çeşitli hayallere sürüklemişti. Çocukken sık sık “Keşke ikizim olsaydı” hayali kurardım. İkiz kardeşim olsaydı yapılacak pek çok güzel (ve elbette haylazca) şey [...]

Share
DEVAMI BURADA

Küçük Kutup Ayısı ve Balinalar

May 11, 2011

Gazete ya da televizyonlarda çalışanlar bilir. Ne zaman dış haber servisinin boş vakti olursa ya da ne zaman eldeki haberler az kalırsa, işte o zaman bir kenarda saklanan kara gün dostu hayvan haberleri yetişir imdada. Hayvanat bahçesinde ya bir panda doğum yapmıştır, ya bir şempanze ziyaretçilerin fotoğraf makinesini yürütmüştür ya da bir kutup ayısı yavrusu [...]

Share
DEVAMI BURADA

Eski moda bir aile

May 5, 2011

Bazen bazı çocuk kitaplarının çocuklar için yazılmadığını düşünüyorum. İçlerinde öyle ince espriler, öyle ince göndermeler oluyor ki, “Haydi canım,” diyorum, “bunu olsa olsa büyükler anlar.” Çocukları çok mu hafife alıyorum? “Willoughby Ailesi”ni okuyunca, bunun da aslında yetişkinlere haylazca göz kırpan kitaplardan biri olduğunu düşündüm. Kitap, bana başka bir şeyi daha düşündürdü. Daha doğrusu anımsattı: Çocukken [...]

Share
DEVAMI BURADA