bu kis kimse usumeyecek 6Bu aralar karlı kışlı kitaplar görünce hoşuma gidiyor. Uzaktan bakması güzel tabii. İstanbul’dan taşındığımızdan beri her kış İstanbul’da kar yağıyor; ben de buradan ciğere bakan kedi gibi bakıyorum resmen. En son kar gördüğünde Tayga’nın doğmasına birkaç hafta kalmıştı. Bırakın karda uzun yürüyüşler yapıp, arkadaşlarla kartopu oynamayı, Yıldıray’ın elini tuta tuta arka sokağa gidip dönerken penguenden halliceydim.

Tayga da, yazık yavrum, kar falan bilmiyor. Ona ilginç geliyor haliyle. Merak ediyor. İlk kez kar gördüğünde kim bilir kaç yaşında olacak? Nasıl hissedecek acaba? Orada olup yüzünü görmek isterdim. Kara dair bir fikri var elbette ama sadece kitaplardan…

bu kis kimse usumeyecek 5

“Bu Kış Kimse Üşümeyecek” de o kitaplardan biri. Feridun Oral’ın yazıp resimlediği kitap küçük bir farenin kara kış bastırmadan evine yakacak odun taşıma çabasını anlatıyor. Fare karlı bir sabah üşüyerek uyanır ve upuzun, kırmızı atkısını boynuna dolayarak yakacak bir şeyler aramak için dışarı çıkar. Bulur da. Koca bir dal yığını toplar ve yığını atkısıyla bağlar. Buraya kadar bir sorun yoktur. Mesele bu koca yığını eve nasıl götüreceğidir. Arkadaşları sırayla ona yardıma girişir. Güçleri yetmediği noktada daha güçlü bir diğerinden yardım isterler. Tam çözüm bulmuşken yaşanan bir kazayla fare, tavşan, tilki ve ayı bastıran tipide mahsur kalırlar. Onları ne kurtaracaktır dersiniz?

Feridun Oral’ın kitaplarında her zaman öyküden çok resimleri tercih ettim. Bu masalda da fikrim değişmedi. Kulaklarım daha melodik bir metni arasa da, resimler arayı kapattı. Böğürtlen Cini ve Sarı Gaga ile “Kırmızı Elma”dan sonra bir kez daha kar manzaralı bir kitap yapmış; Orak kar resimlemeyi seviyor belli ki. Doğa tasvirleri konusunda usta bir sanatçı olan Oral, sayesinde ormandaki kar sessizliğini, kokusunu aldım. Ağaç gövdelerinin, üzerine kar birikmiş çamların, karların içinden dışarı çıkmış çer çöpün tadını çıkardım. Bütün kitap boyunca göz önünde olan kırmızı atkıya dallarda asılı kalmış kırmızı elma, kırmızı ökse otu meyveleri ve kırmızı porsuk ağacı meyveleri eşlik ediyor.

bu kis kimse usumeyecek 4 bu kis kimse usumeyecek 3

Kitabın alametifarikası arasındaki yer işareti kırmızı ipi. Tayga’nın dikkatini ilk bu ip sayesinde çekti. Resimli kitaplarda yer işareti ipi olmaz; bunda var. Üstelik kitaplarda bulunan normal iplerden birkaç kat daha kalın ve uzun. Tıpkı kitaptaki farenin atkısı gibi! Tayga kitabı önce okuttu, sonra tekrar okuttu ve ardından kitabı kızak yaparak ipinden tutup çekmeye ve odun taşımaya başladı. Bir anda içindeki öykü onun için daha canlı, daha yaşayan bir şeye dönüştü. Cildin arasına eklenmiş bu minicik ayrıntı sayesinde kitap bir oyun nesnesine dönüştü. Bence amacına ulaştı.

Ne zamandır “Bu Kış Kimse Üşümeyecek” ortalarda durmuyordu. Şimdi tekrar ortaya çıkarma vakti. Bakalım aradan geçen birkaç ayda Tayga’nın algısı değişti mi? Bakalım bugün nasıl bir oyun kuracak?

bu kis kimse usumeyecek 1

bu kis kimse usumeyecek 2

bu kis kimse usumeyecek_kapakBu Kış Kimse Üşümeyecek
Yazan ve Resimleyen: Feridun Oral
Yaş grubu: 2+
Yapı Kredi Yayınları, Ekim 2015, 32 sayfa, sert kapak
ISBN: 978-975-08-3404-2