Winn-Dixie Sayesinde
Biz küçükken, mahallemiz kedi ve köpek doluydu. Sadece kedi ve köpek değil aslında, bunlar yalnızca her saat görebildiğimiz hayvanlardı. Çeşit çeşit kurbağa, geceleri koşturan kirpiler, kovanını toprağın içine yapan yabanarıları, bir sürü kuş, yılanlar, solucanlar, yusufçuklar ve daha pek çok hayvan vardı. Niyeyse, en çok kedi ve köpekleri sahiplenirdik. Yaralı bir kuş ya da kirpi bulduğumuz zaman da sahiplenirdik; ama böyle acil durumlar dışında onlar üzerinde herhangi bir hak iddia etmezdik. Kedilerle köpekler başkaydı. Onları beslerdik, belediyenin tüfekli katillerinden ve zehirli etlerinden korurduk, onlar ya da yavruları için mahalle savaşları yapardık. DEVAMI BURADA
Benek, kedi olmayı düşleyen köpek
Kitabın adını görür görmez bizim eski mahalleye, 8-9 yaşında olduğum günlere ışınlandım. Bugün ana cadde olan sokağımız (yani bizim mahalle), o günlerde geniş enli bir çıkmaz sokaktı. Asfalt, ta E5 karayoluna kadar uzanan (ki bu oldukça uzun bir mesafeydi) bir arazide son buluyordu. Sokağımızın iki yanında mütevazı apartmanlar diziliydi. Fransız balkonu gibi sahtekârlıkları olmayan, geniş balkonlu, harbi binalardı. Bahçelerinde bin bir türlü çiçek ve ağaç vardı. Üstelik otomobiller rahat etsin diye bahçeye asfalt dökecek kadar aklını yitirmiş kimseler yoktu henüz bina yönetimlerinde. Apartman bahçelerinde yarasalardan kirpilere kadar çeşitli hayvanlar yaşardı. DEVAMI BURADA
Piretorbası
Bizim sokakta iki sokak köpeği yaşıyordu. Biri beyaz, diğeri siyah… Sürekli birlikte gezerlerdi. Evden çıkıp caddeye inerken onlarla mutlaka karşılaşırdım. Ya dolaşıyor olurlardı ya da siyah bir köşede oturup dinlenirken beyaz da onun başında bekliyor olurdu. Siyahın bir sorunu olduğu belliydi. Geçen sene bir gün beyaz köpeğe rastladığımda yalnızdı. Sonra yine yalnız gördüm onu. Yine… Anladım ki siyah köpek artık yoktu. Onlar hakkında kafamda bir sürü hikaye uydururken siyahın yokluğunu fark etmek içimi cızlatmıştı. DEVAMI BURADA
Pasaklı’nın Haftasonu Tatili
Radyo programlarımızın birinde Daniel Postgate tarafından yazılan “Pasaklı’nın Hafta Sonu Tatili” adlı kitaba yer verdik. Keskin kokulara ilgi duyan ve kendisi de hayli keskin kokan Pasaklı’nın kaçak olarak katıldığı tatil boyunca hangi nadide kokularla tanıştığını ve kendisini hangilerine buladığını merak ediyorsanız, kitabı okumalısınız. DEVAMI BURADA









{ 2 comments… read them below or add one }
çok güzel kızım bunlara bayılacak tam bir hayvan hastası 2 kez hayvanat bahcesine götürdüm 2.5 yaşında inanılmaz ilgisi var. süper bu harika bunlar bizim olsun kızıma süpriz olsun benek, pasaklı,nın hafta sonu tatili pire torbası bizim olsun kızım çok hasta onu çok mutlu ederim işl bayıldım tşk
saygılar…
süper süper süperrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr