Ben ailenin son çocuğuyum. Benden küçük yok yani. Kendinden küçük kardeş sahibi olmak nasıl bir şeydir bilmem. Ama hakkında bu kadar çok yazılıp çizildiğine göre, bir numara büyük çocuk için ciddi bir mesele olsa gerek.

“Bebek Aşağı, Bebek Yukarı!” tam da bu konuya nokta atışı yapıyor. Kahramanımız Emily liste yapmaya bayılan bir kız çocuğudur. Sevdiği, sevmediği ve kendisini kaygılandıran şeylerin listesini yapar. Bir gün annesiyle babası bir kardeşi olacağını haber verince, oturup bir liste daha yapar. Liste “Bir bebek iyidir çünkü…” diye başlar ve “Kafası güzel kokar,” gibi bir sürü sevimli madde içerir. Elbette hepsi bu değildir! İşin bir de olumsuz yanlarını sıralar Emily. Örneğin bebek salya akıtmak ve ağlamak dışında bir şey yapmaz. Üstelik doğduğu zaman herkes bebekle ilgilenecek ve Emily’nin pabucu dama atılacaktır. Bebek aşağı, bebek yukarı! Ya Emily? Düşünen yok tabii!

Neyse ki Emily liste yoluyla duygularını anne babasıyla paylaşabilen bir çocuktur ve neyse ki anne babası çocuğunu dinlemeyi bilen, onun düşüncelerini ve duygularını kavramaya çalışan kişilerdir. Her anlatana bir anlayan, her anlayana da bir anlatan gereklidir. Anne babası ona güzel bir hikâye anlatır, Emily’nin hikâyesi. Durum tatlıya bağlanmış görünür. Gerçi Emily’yi bekleyen bir sürpriz vardır ya…

Yazar Jonathan Shipton kardeşi olacağını öğrenen bir çocuğun muhtemel kaygılarını çok güzel anlatıyor. Kitabın bence en önemli özelliği Emily’nin meseleyi hem olumsuz, hem de olumlu yönleriyle ele alması. Kardeşi olacağı ya da olduğu için kendini kötü hisseden çocuklara yardımcı olmak için rahatlıkla kullanılabilir bir kitap. Üstelik çocuğuna bebek beklediklerini söyleyecek anne babalar için de fikir verici olabilir. Bu konuda daha önce ele aldığımız iki kitap var: Tülin Kozikoğlu’nun yazdığı “Lili ve Yedi Çocuğu” dizisinden “Bu Ne Tatlı Şey Böyle Loli” ve “Melis’in Kardeşi Oluyor”.

“Bebek Aşağı, Bebek Yukarı!”nın resimlerini Francesca Chessa yapmış. Çizerle “Kitapkurdu Lily” adlı kitabı ele alırken tanışmıştık. Resimlere yakından bakmak ve fırça izlerini takip etmek benim çok hoşuma gitti. Gerçi fırça izlerinin çocukları doğrudan ilgilendireceğini sanmıyorum. Yine de görsel bir duyarlılık geliştirmelerine yardım edecektir. Çocukların asıl dikkatini çekecek olan resimlerdeki eğlenceli ayrıntılar. Resimlerde önemsediğim bir başka durum daha var: Bulaşıkları Emily’nin babası yıkıyor.

Kardeşim olsaydı ne hissederdim, ne yaşardım bilmiyorum. Büyük olasılıkla bir liste hazırlamak ve kendimi bu şekilde ifade etmek aklıma gelmezdi. Sizce de bu farklı sorunları ele almak için de kullanılabilir bir yöntem değil mi?

Bu kitapları da okumak isteyebilirsiniz:

Bebek Aşağı, Bebek Yukarı!
Özgün adı: Baby Baby Blah Blah Blah!
Yazan: Jonathan Shipton
Resimleyen: Francesca Chessa
Çeviren: Ece Özkan
Yaş grubu: 4+
Kelime Yayınları, 2011, 32 sayfa, karton kapak
ISBN: 978-605-4435-33-3