Felaket Kral

Biliyorsunuz, biz yavaşlamaya karar verdik. Hafif bir tatil havası olsun istedik. Bu, hiç çalışmıyoruz demek değil elbette. Peşinde olduğumuz projeler var. Yavaşlayarak onlara ayırdığımız zamanı da çoğaltmak istedik. Yani çalışmaya devam ediyoruz. Yine de ara sıra artık bir zaman dilimi, “boş” bir zaman ortaya çıkınca, güneşlenen komodo ejderleri gibi kendimizi kanepeye bırakıyoruz ve eğlenceli kitaplar okuyoruz. Tamam, sadece kitap okumuyoruz. Son zamanlarda dizi izlemeye sardık, akşamları yatmadan önce bir-iki doz dizi izliyoruz ama burada asıl konumuz kitap olduğuna göre dizileri anlatmayacağım.

Evet, geçen gün yerçekimiyle arama kanepeyi koymuş “Ne okusam?” diye düşünüyordum. Sonra onu gördüm. Bizim enfes pikabın üstünde duruyordu. Geçen gün, kanepenin aynı noktasına yerleşmiş Banu okuyordu ve her zamanki gibi kıkırdıyordu. Ama Banu dışarı çıkmıştı. Yani kitap, kanepe ve ben baş başa kalmıştık. Fazladan yapmam gereken tek iş, Queen plağını pikaba yerleştirmekti.

Kıkırdadım. Hatta hain hain sırıttım. Zira altı yaşındaki “Felaket Kral” Adalbert, tüm krallık yetkilerini “yaşına” uygun biçimde kullanıyordu.

Altı yaşındaki Adalbert, Porto-Cristo’nun (felaket) kralıdır. Krallık yetkilerini canının istediği gibi kullanır. Örneğin, halkının iyiliği için, ülkesindeki tüm çocukların mükemmel olmasını, yani kendisine, Kral Adalbert’e benzemesi gerektiğine karar verir. Böylece ülkedeki tüm çocuklar bir gemiye doldurulup gönderilir. Yerlerine Kral Adalbert’in tıpkısının aynısı birer robot geçmiştir. Fakat bu iş en çok Kral Adalbert’in keyfini kaçırır. Çünkü artık ülkedeki tüm çocuklar aynen kendisi gibidir ve onlar da her istediklerinin istedikleri an gerçekleşmesini isterler.

“Felaket Kral”, yukarda özetlediğime benzeyen kısa çizgi öykülerden oluşuyor. Öykülerin hepsinde de dünya Kral Adalbert’in etrafında dönüyor. Mesela Adalbert ataları gibi bir biyografiye sahip olmak istiyor. Hemen saraya bir yazar getirtiyor ve başlıyor ona altı yıllık muhteşem yaşamındaki enfes kahvaltıları, yağlı ballı ekmekleri anlatmaya. Asıl mesele, yazar krala kazandığı savaşlar ya da halkının yararı için yaptığı bilimsel buluşlar olup olmadığını sorunca çıkıyor.

Yazar Lewis Tronheim, altı yaşındaki bencil, kendini beğenmiş ve aşırı yetkiyle donatılmış bir çocuğun yaklaşımlarını o kadar güzel ortaya koyuyor ki, kıkırdamadan edemiyorsunuz. Buna bir de Fabrice Parme’nin eğlenceli çizgileri eklenince, kanepe kraliyet tahtına dönüşüyor. Ceylan Uslu’nun çevirisini de unutmamak lazım.

Uzun lafın kısası, Banu’nun hazırladığı yaz tatili önerilerine “Felaket Kral” girdi ve liste başı olmaya aday. Kim tatilde çocuğuyla birlikte okuyup eğleneceği, kıkırdayacağı bir çizgi roman istemez ki?

Hadi bana eyvallah. Kanepeye dönüyorum. Facebook ve Twitter’dan haberleşiriz, tamam mı?

Bu kitapları da okumak isteyebilirsiniz:

Felaket kral