Bir kitap okudum ve daha okumaya başlar başlamaz aklıma hemen şu tekerleme geldi:
-Komşu, komşu, huuu? Oğlun geldi mi? -Geldi? -Ne getirdi?-İnci boncuk. -Kime kime? -Sana bana. -Başka kime? - Kara kediye. -Kara kedi ner’de? -Ağaca çıktı. -Ağaç ner’de? -Balta kesti. -Balta ner’de? -Suya düştü. -Su ner’de? -İnek içti. -İnek ner’de? -Dağa kaçtı? -Dağ ner’de? -Yandı, bitti, kül oldu. -Vay benim köse sakalım.
Bayılırdım bu tekerlemeye. Annemle, babamla, anneannemle yetmiş milyon kez falan karşılıklı söylemişliğim vardır. Çocuklar böyle tekrarlamalı şeyleri niye severler acaba? Kafiyeleri, tekerlemeleri, söz oyunlarını seviyorlar. Niye? Yanıtı bilen varsa aşağıya fikrini yazabilir mi? Gerçekten merak ediyorum çünkü.
Bana bu tekerlemeyi hatırlatan kitaba gelince. Kitabın adı “Zilli Tilki ile Çamlı Goncoloz”. Can Çocuk’un “Destanlar ve Masallar” dizisinden çıkan bu kitap anonim bir masaldan uyarlanmış. Masalı anlatan kişi, kitabı birbirinden güzel resimlerle bezeyen Can Göknil.
Masalın kahramanı kuyruğu zilli tilki, Kocanine’nin tavuklarını gözüne kestirmiş. Çok uyanık ya, tavuklara sinsice yaklaşabilmek için kuyruğundaki zilleri çıkarıp ağaca asmış; sessiz sessiz kümese gidip karnını bir güzel doyurmuş. Karnı doyunca ağaca dönüp zillerini almak istemiş. Ama ağaç rüzgarda çın çın ses çıkaran zilleri çok sevdiği için tilkiye vermek istememiş. Tilki de zillerini tekrar alabilmek için, baltaya ağacı kesmesini buyurmuş. Balta da tilkiyi dinlemeyince tilki zincirleme bir eylemin içine girmiş. Sözünü dinlemeyen biriyle karşılaştıkça onu bir başkasıyla tehdit etmeye çalışmış; olmamış. Bu arada Goncoloz denen kulaklarından çanlar sarkan canavarla bile karşılaşmış. Fakat tilki inatçıymış. Gitmiş, ta en başta tavuklarını mideye indirdiği Kocanine’ye ve onu kandırmayı başarmış. Başarmış başarmasına ama tıpkı yukarıdaki tekerlemede olduğu gibi her şey öyle hızlı tersine dönmüş ki, bana da burada susmak kalmış!
Can Göknil masalı şöyle noktalamış:
“Öylesi, şöylesi Görülmüş mü böylesi Benden söylemesi Masaldır bunun adı Söylemekle çıkar tadı.”
Siz de alın, okuyun “Zilli Tilki ile Çamlı Goncoloz”u. Çünkü “okumakla çıkar tadı”. Bir de söyleyin bana, bu çocuklar neden severler böyle zincirleme sözleri, oyunları?
Hamiş 1: Zamanında elime bir “İsimler sözlüğü” geçmişti. İçinde “Karakoncolos” diye bir ad vardı. Bariz Orta Asya Şamanist inançlarından gelmiş bir isim. Ama hangi ana baba pembiş bebeğine “Karakoncolos” der ki?
Hamiş 2: Can Göknil’in çalışmalarıyla ilgili daha fazla bilgi için, sanatçının web sitesine bakabilirsiniz.
Bu kitaplar da ilginizi çekebilir:
Zilli Tilki ile Çanlı Goncoloz
Yazan ve resimleyen: Can Göknil
Yaş grubu: 3+
Can Çocuk, 2011,326 sayfa, karton kapak
ISBN: 978-975-07-1319-4
{ 4 comments… read them below or add one }
Can Göknil, hiç duymamıştım. Ne güzel web sayfası var. Teşekkür ederim.
Paylaşmayı seven anne Çiğdem
Çocuklar kafiyelere bayılır çünkü “bence” seslerin uyumu ve o uyumu oluşturmak için bir araya gelen sözcükler onları güldürür. “Komşu, komşu, huuu” yu daha on gün önce teyzem öğretti oğluma ve ikinci tekrarda ezberlemişti bile. Üstelik bu tam da 5 saat sürecek bir yolculuk öncesiydi ve sanırım yol boyunca 3oo sefer falan tekrarladık. Her defasında da oğlum gülmekten çatladı.
Çok güzel.Yazarı tebrik etmek lazım……
Görüşleriniz beni sevindirdi, teşekkürler,
Can Göknil