Noel Gecesi Kâbusu

Her gün aynı şeyi yaşadığınızı hissettiğiniz ve bundan çok ama çok sıkıldığınız olur mu? Aynı yiyecekler, aynı yolculuklar, aynı işler, aynı kişiler, aynı muhabbetler, aynı şakalar, aynı oyunlar, aynı sorunlar… İnsan bazen değişiklik istiyor yahu! İnsan bazen bir an sonra bambaşka bir yerde, bambaşka bir şey yapmak, hatta bambaşka biri olmak isteyebiliyor. Özel araçlar yüzünden tıkanmış köprü trafiğinden güç bela çıkıp, o korkunç yüksek binalardan birindeki soğuk ofis koltuğunuza kendinizi atıp, para kazandırması dışında sizinle hiçbir ilgisi olmayan bir işe gömülüp de canınız sıkılınca gizlice açtığınız Facebook sayfanızda gözünüze ilişen fotoğraftaki enfes tropik manzaraya kapılıp, ekrana balıklama atlamayı ve bir inci avcısı ya da balıkçı olarak o muhteşem kumsaldaki palmiyenin altında ortaya çıkmayı kim bilir kaç kez düşlemişsinizdir.

Hortlaklar Diyarı’nın kralı Jack İskeletington da aynen böyle hissetmiş. İskelet danslarından, “Bööö!” diye ortaya fırlayıp birilerini korkutmaktan gına gelmiş bizim krala. Hayalet köpeği Sıfır bile neşesini yerine getirememiş. Jack, sıkıntı içinde dolaşırken kendisini Noel Kasabası’na yuvarlayacak bir kapı keşfetmiş. Noel Kasabası’nın renklerine kapılan İskeletington, Aziz Nikolas’ın yerine geçmeyi kafaya takmış. Kral ve avanesi Aziz Nikolas’a minik bir Cadılar Bayramı şakası yapmışlar ve… Ve ortalık birbirine girmiş. Nasıl mı? İletişim Yayınları’ndan taze çıkan “Noel Gecesi Kâbusu” adlı kitapta yazıyor.

“Noel Gecesi Kâbusu”, 1993 yılı yapımı bir stop motion film dışında pek bilinmiyor. Filmin yapımcısı ve senaristlerinden biri olan Tim Burton, “Noel Gecesi Kâbusu”nu aslında 1980’lerin başında uzun bir şiir olarak yazmış. Disney’de çalışırken, bu şiirden bir film yapma fikri ortaya çıkmış. Film, Burton’ın parmağı olan çoğu film gibi başarılı olmuş. Film, bugün hâlâ çok izlenenler arasındadır.

Filmden çok uzun zamandır haberim vardı ama filme neden olan şiirden ancak İletişim Yayınları’ndan gelen paketten “Noel Gecesi Kâbusu” çıkınca haberdar oldum. Kitabı görünce sevindim. Ne yalan söyleyeyim, şiirden haberim olmadığı için filmden devşirilmiş bir kitap bekliyordum. Meğer elimde tuttuğum şiiriyle, resimleriyle Tim Burton elinden çıkma, özgün bir esermiş. Hemen şiirin özgün halini aradım ve bu linkte buldum. Okuması, özellikle de sesli okuması keyif veren bir metin. Barış Pirhasan tarafından yapılan Türkçe çevirisinde şiir biraz aksıyor gibi geliyor ama sesli okuduğumda içimden okuduğuma göre daha akışkan olduğunu gördüm. Bunun nedenini nasıl açıklayabilirim bilmiyorum. Sanırım sesli okurken şiiri daha rahat “oynayabildiğim” için böyle bir fark ortaya çıktı. Ayrıca altından kalkılan işin zorluğunu unutmamak gerek.

Kitabın resimleri de Tim Burton tarafından yapılmış. Bugüne kadar gördüğüm en şaşkın bakışlı Noel Baba bu resimlerin arasında bulunuyor. Belki de filmi bildiğim için, kitabın resimleri bana taslakmış gibi geliyor biraz. Bunlar fazla ayrıntıya yer vermeyen ama derdini anlatan, doyurucu resimler.

“Noel Gecesi Kâbusu”, 4+ ve benden büyük çocuklara uygun bir kitap. Buradan yola çıkarak, “Filmi de 4+ için uygundur,” demeyeceğim. Bence film daha büyük çocuklar için uygun.

Konu açılmışken, şu “Noel Baba / Aziz Nikolas” kimdir sorusuna da yanıt aradım. Biliyorsunuz, Noel Baba’nın 4. yüzyılda, Antalya Demre’de yaşayan bir Hıristiyan azizi olduğu anlatılır. Nikolas adlı bu aziz fakirlere, özellikle de kız çocuk sahibi fakir Hıristiyanlara, kızları kötü yola düşmesin diye dağıttığı armağanlarla ünlüymüş. Avrupa’da da tanınan Aziz Nikolas zamanla çoktanrılı Germen halkların baş tanrısı Odin’in bazı özellikleriyle karışmış. Pagan Germenler, aralık ayının sonuyla ocak ayının ilk günlerinde Odin’in büyük bir av partisi düzenlediğine inanırlarmış ve bugünleri Yule adlı bir bayramla kutlarlarmış. İnanışa göre, ava çıkan Odin, Sleipnir adlı atının sırtında çok büyük mesafeler aşarmış. Yule bayramında çocuklar botlarına ya da çoraplarına havuç, saman, şeker gibi bir atın sevebileceği yiyecekler doldurup ocağın yanına bırakırlarmış ki, Sleipnir gelip yesin. Odin de, çocukların bu cömertliğini uçan atı için bırakılan yiyeceklerin yerine çeşitli hediyeler koyarak ödüllendirirmiş. Böylece Aziz Nikolas ren geyiklerinin çektiği uçan kızağıyla gelip evlerin bacasından girip çocukların bıraktığı çoraplara hediye koyan bir azize dönüşmüş. Noel Baba’nın günümüzdeki haline gelmesi, Thomas Nast adlı karikatüristin 1863 yılında yayımlanan çizimleriyle başlamış ve Haddon Sundblom’un o kuruyasıca, soğuk içmeyince berbat bir tadı olan, soğuk haliyle de pek bir şeye benzemeyen, şekerli, asitli,  yararı görülmemiş içecek için yaptığı çizimlerle son halini almış. Böylece günümüzün en gözde ticaret sembollerinden birine dönüşmüş.

Hani derler ya, “Laf, lafı açıyor,” diye. İşte buna bir örnek daha: Yılbaşı, bayram, doğum günü vs. hangi özel gün olursa olsun, bunların tüketim çılgınlığını körüklemek için kullanıldığını düşünüyorum. Bu nedenle önerim şudur: “Çocuklara kitap armağan edin!”

Son olarak, İletişim Yayınları’ndan gelen paketten neler çıktığını söylemek istiyorum: Bir takım “Annie” serisi, bir takım “Lili ve Yedi Çocuğu”, bir takım özel baskı “Felaket Henry” dizisi, bir takım “Felaket Henry Etkinlik Kitabı” dizisi ve bir adet “Noel Gecesi Kâbusu”. Tahmin edeceğiniz gibi, paketten çıkan kitapları 9 Ocak’ta gerçekleştireceğimiz çekilişle size armağan edeceğiz; biri hariç: “Noel Gecesi Kâbusu” Farkında mısınız, bu sefer ben sırıtıyorum.

Hamiş: Çekiliş için kategori kayıtları sürüyor. Birçok yeni üyemiz bu işi halletti bile. Eski üyelerimizin bir kısmıysa henüz hamle etmedi. Neden ki?

Noel Gecesi Kâbusu

Tagged as: 4+, hortlak, iskelet, mizah, noel baba, şiir, yılbaşı