Daha fazla yerli yazar tanımak adına İyi Cüceler’in raflarını karıştırırken karşılaştım Veli’yle. Veli oturmuş, koca bir kurabiye yiyordu bir bardak süt eşliğinde. Gördüğüm bu resim çizilmemişti; farklı kâğıtlar uygun biçimde kesilmiş ve birleştirilmişti. Hemen ilgimi çekti kitap ve oracıkta okudum. İyi ki de okumuşum.
Yazar Ayla Çınaroğlu’yla tanışma hikâyem budur. Yazar hakkında daha fazlasını öğrenmek istedim ve elbette internete başvurdum. Karşıma Çınaroğlu’nun sitesi çıktı. Çınaroğlu, 1961 yılında Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Grafik Bölümü’nü bitirmiş. 1972 yılından beridir çocuklar için hem kitap yazıyor hem de resimliyormuş. Kendisiyle tanışmamı sağlayan “Veli’nin Kurabiyesi” Çınaroğlu’nun ödüllü işlerinden biriymiş. Eh, hiç karşılaşmayabilirdik de…
Annesi Veli’ye kocaman bir kurabiye verir. Veli, tam kurabiyeyi ısıracakken arkadaşı Ali’yi görür. Hemen kurabiyeyi böler, yarısını arkadaşına verir. Kalan yarısını tam ısıracakken Çomar gelir. Veli elindeki yarım kurabiyenin yarısını Çomar’a verir. Kaldı mı çeyrek kurabiye… Veli tam çeyrek kurabiyesini ısıracakken bir sincap gelir yanına. Hemen kalan kurabiyenin yarısını sincaba verir. Veli tam kalan kurab
iyeyi ısıracakken daldaki minik kuşu fark eder. Elinde kalan kurabiyenin yarısını da kuşa verir. Kalan son lokmayı ağzına atar ve afiyetle yer. Kurabiye güzeldir ama paylaşmak daha da güzeldir. Veli keyifle yalanırken annesi elinde koca bir bardak süt ve koca bir kurabiyeyle geliverir. Veli, bu sefer elinde kurabiyeyle dolanmak yerine, kapının önüne oturup afiyetle yer kurabiyesini.
Çınaroğlu’nun anlatımında büyük bir doğallık var. “Yarım” ve “çeyrek” ölçülerini rahat rahat akan bir metnin içinde, adeta hissettirmeden veriyor. Bunun yanında, adı hiç geçmediği halde sürekli tekrar eden bir eylem olarak “bölme” çıkıyor karşımıza (hem eylem, hem de dört işlemden biri olarak). Bir de, Veli’nin elinde kalan o tek lokmalık kurabiyeden aldığı keyifle ve annesinin sanki ödüllendirirmişçesine elinde koca bir kurabiye ve bir bardak sütle gelmesiyle paylaşmanın güzelliği, keyfi anlatılıyor.
Kitabın resimleri de Ayla Çınaroğlu tarafından yapılmış. Sitesinde kitap resimlerken kullandığı teknikler hakkında bilgi veriyor. “Veli’nin Kurabiyesi” kitabını resimlerken figürleri boyama-buruşturma-ütüleme yöntemiyle doku kazandırdığı renkli kağıtları kesme-yapıştırma yöntemiyle birleştirerek oluşturmuş. Oluşturduğu figürleri, kuruboyayla yaptığı mekânlara yerleştirmiş. Ortaya çıkan resimler öykü gibi yalın ama etkili. Resimlerde tatlı bir derinlik hissi var.
Ayla Çınaroğlu, Veli’nin iki macerasını daha yazmış: “Veli’nin Kırmızı Topu” ve “Veli’nin Elma Ağacı”. Bu kitapları okumadım ama “Veli’nin Kurabiyesi” kitabından farklı bir anlayışla yazılmamışlardır diye düşünüyorum.
Sitesindeki “Kitaplar” bölümüne bir göz atacak olursanız, Çınaroğlu’nun ne kadar üretken bir yazar olduğunu görebilirsiniz. Niyetim bu listedeki kitapları bulup okumaktır. Okudukça sizi de haberdar ederim.
Hamiş: Araştırırken Ayla Çınaroğlu’nun “Keçi Masalı” adlı kitabı hakkında bir incelemeye rastladım. Belki ilginizi çeker…
Veli’nin Kurabiyesi Yazan ve Resimleyen: Ayla Çınaroğlu Yaş grubu: 2+ Uçanbalık Yayınları, 2003, 16 sayfa, karton kapak ISBN: 975-587-068-7
{ 4 comments… read them below or add one }
Ayla Çınaroğlu’nun hayvan serisini özellikle 0-3 yaş için tavsiye ederim hem resimler ilgi çekici hem de anlatım eğlenceli.
Rayme, hayvanlar serisine de baktım, sana katılıyorum.
Bizde de Minik Kitaplar Serisi’nden Orman ve Kedi kitapları var. Selin bayılıyor. Küçük olmaları dolayısıyla sürekli çantamda bulundurduğum ve acil durumlarda ortaya çıkarıp, itiraf ediyorum, rahatladığım kitaplar. Seriden bir kaç kitabı daha almayı düşünüyorum. Veli’yle ilgili üç kitabı da internette görmüş fakat kitapçıda rastlayamayınca inceleyememiştim. Çok iyi oldu bu yazı, teşekkürler Yıldıray!
Bu yazıyı okuduktan sonra yazarın kitaplarına bir göz atayım dedim gerçekten çok üretken bir yazarmış. Kitapların hepsi de birbirinden ilgi çekici “Zarf Katlama Zarfogami” serisini çok merak ettim.