Bisiklet! Dünyanın en müthiş icadı; en sağlıklı, en temiz, en keyifli, en zarif, en hassas, çevreye en az zarar veren, insana en uygun ulaşım aracı!

Bisiklete binmeyi öğrendiğim anı bile hatırlıyorum! İkitekerle ilişkim geç başladı. Bir üçtekerim olmuştu ama yedi yaşıma kadar hiç ikitereke binmemiştim. Oturduğumuz binanın arka bahçesinde, bana büyük gelen bir bisiklette öğrendim dengede durmayı. Bunları anlattığım yazıyı şu linkte bulabilirsiniz.

Biz mi dengeyi kurarız da bisiklete hâkim oluruz, yoksa bisiklet mi bizi ıslah eder de dengeyi buluruz, bilinmez. Malum olan tek gerçek şudur ki, ikiteker üstünde durmayı başaran artık bir daha yerinde duramaz. İddiam o ki, Evliya Çelebi “Şefaat,” yerine yanlışlıkla “Seyahat,” dediğinde elinin altında bisiklet olsaydı, Küheylan işinden olurdu. DEVAMI BURADA

{ 5 comments }